Minimalny roczny wymiar urlopu uregulowany jest ustawowo i stanowi tym samym nieprzekraczalną dolną granicę. Przy 5-dniowym tygodniu pracy przysługuje 20 dni urlopu, a przy 6-dniowym tygodniu pracy 24 dni. Dany wymiar urlopu zapisany jest w umowie o pracę. W układach zbiorowych jest on z reguły wyraźnie wyższy, niż minimalny roczny wymiar urlopu.
W ciągu pierwszych sześciu miesięcy zatrudnienia obowiązuje prawo do miesięcznego proporcjonalnego urlopu wypoczynkowego. Pełne prawo do urlopu uzyskuje się po raz pierwszy po 6-miesięcznym obowiązywaniu stosunku pracy. Pełne prawo do urlopu przysługuje również wtedy, gdy w 2. połowie roku dochodzi do zakończenia stosunku pracy, a zatrudnienie odbywało się przez okres co najmniej 6 miesięcy.
Należy wnioskować o urlop u swojego pracodawcy (najlepiej pisemnie), który może wniosek przyjąć lub odrzucić. Z reguły roczny urlop należy wybrać w bieżącym roku kalendarzowym. W określonych przypadkach możliwe jest przeniesienie go na pierwsze trzy miesiące kolejnego roku.
Urlopu, o który nie złożono wniosku, nie traci się automatycznie. Pracodawca musi zwrócić pracownikom uwagę, że mają niewykorzystany urlop i jeśli nie złożą wniosku, mogą go stracić. Pracodawca musi o tym informować jasno i na czas.
Wynagrodzenie za okres urlopu wylicza się na podstawie przeciętnego wynagrodzenia za pracę, jakie uzyskane zostało w ostatnich 13 tygodniach przed początkiem urlopu. Wynagrodzenie powinno być wypłacone przed rozpoczęciem urlopu.
Jeżeli kończy się stosunek pracy, a nie wykorzystano jeszcze urlopu, pracodawca musi wypłacić rekompensatę za urlop. Również tu obowiązują terminy, dlatego na czas należy dochodzić roszczenia tego prawa u swojego pracodawcy.
Powyższe przepisy nie mają zastosowania dla pracowników branży budowlanej. W branży budowlanej obowiązuje system układu zbiorowego, a urlop rejestrowany jest w tzw. SOKA-BAU. Więcej informacji na ten temat można znaleźć na stronie soka-bau.de oraz DGB Sachsen: Cross-Border Workers