Wypowiedzenie/ochrona przed wypowiedzeniem

Wypowiedzenie, aby było skuteczne, musi nastąpić w formie pisemnej. Dotyczy to zarówno pracodawcy jak również zatrudnionych. By było skuteczne, liczy się samo dostarczenie wypowiedzenia na adres podany pracodawcy.

Są dwa rodzaje wypowiedzenia – terminowe/zwyczajne oraz bezterminowe/nadzwyczajne.

W przypadku wypowiedzenia zwyczajnego pracownik lub pracodawca musi zachować obowiązujące okresy wypowiedzenia. Zgodnie z ustawą obowiązują następujące okresy wypowiedzenia dla pracodawcy:

• w okresie próbnym (maks. 6 miesięcy) – 2 tygodnie, w odpowiednim układzie zbiorowym może też być krótszy
• po okresie próbnym – 4 tygodnie do 15. lub do końca miesiąca kalendarzowego
• po 2 latach – 1 miesiąc do końca miesiąca
• po 5 latach – 2 miesiące do końca miesiąca
• po 8 latach – 3 miesiące do końca miesiąca
• po 10 latach – 4 miesiące do końca miesiąca
• po 12 latach – 5 miesięcy do końca miesiąca
• po 15 latach – 6 miesięcy do końca miesiąca
• po 20 latach – 7 miesięcy do końca miesiąca

Okres wypowiedzenia liczy się od dnia wpłynięcia wypowiedzenia, nie od dnia wystawienia czy wysłania!

Zgodnie z § 626 ust. 1 BGB stosunek pracy można wypowiedzieć w trybie nadzwyczajnym z ważnego powodu. Ważny powód występuje wtedy, kiedy zaszły fakty uniemożliwiające dalsze kontynuowanie stosunku pracy (dla pracownika – niewypłacanie wynagrodzenia, naruszanie przepisów ochrony pracy itd.; dla pracodawcy – pozorowanie niezdolności do pracy, odmowa wykonywania pracy, zakłócanie porządku w zakładzie itd.).

Na żądanie drugiej strony należy podać powody wypowiedzenia. Wypowiedzenia nadzwyczajnego można dokonać jedynie w ciągu dwutygodniowego terminu od stwierdzenia faktu naruszenia zasad; w ciągu tego terminu musi ono również dojść do adresata. Z reguły wypowiedzenie nadzwyczajne musi być poprzedzone upomnieniem w przypadku naruszenia przepisów dotyczących zasad zachowania.

Jeżeli doszło do wypowiedzenia, z którym pracownik się nie zgadza, można się przed nim bronić. Termin na wniesienie pozwu z zakresu ochrony zatrudnienia do właściwego sądu pracy wynosi 3 tygodnie i liczony jest od daty doręczenia wypowiedzenia. Jeżeli pozew nie zostanie złożony w terminie, wypowiedzenie będzie skuteczne, niezależnie od tego, czy merytorycznie jest poprawne czy błędne.

W zakładach zatrudniających więcej niż 10 pracowników na pełnym etacie (zlicza się niepełne etaty), wszystkich pracowników, których stosunek pracy trwa dłużej niż 6 miesięcy obowiązuje powszechna ochrona przed wypowiedzeniem w myśl ustawy o ochronie przed wypowiedzeniem (KSchG). Pracodawca może dokonać wypowiedzenia tylko z powodu uwarunkowanego zachowaniem, osobą lub z przyczyn zakładowych.

W stosunku do kilku grup obowiązuje szczególna ochrona przed wypowiedzeniem - osoby o znacznym stopniu niepełnosprawności, kobiety w okresie ciąży i w czasie 4 miesięcy po porodzie, ojcowie i matki w okresie urlopu rodzicielskiego, członkowie rad zakładowych, uczniowie zawodu, osoby opiekujące się członkiem najbliższej rodziny, osoby sprawujące wybieralne urzędy polityczne. Osoby te można zwolnić tylko za zgodą odpowiedzialnych władz.

Kobiet w ciąży i cztery miesiące po porodzie nie można zwolnić. Zwolnienie kobiety w ciąży podczas okresu próbnego również nie jest możliwe. Warunkiem jest jednak fakt, że pracodawca został poinformowany o fakcie ciąży. Przyszłe matki mają dwa tygodnie czasu od otrzymania wypowiedzenia na to, żeby poinformować pracodawcę o fakcie bycia w ciąży. Jeżeli tego nie zrobią, w y powiedzenie jest , mimo ciąży , skuteczne.

Więcej informacji na stronie: DGB Sachsen: Cross-Border Workers oraz Federalne Ministerstwo Pracy i Spraw Socjalnych (BMAS)