Zasiłek dla bezrobotnych - Arbeitslosengeld I

Zasiłek dla bezrobotnych ma zapewnić zabezpieczenie socjalne pracownikom, którzy utracili zatrudnienie. Ma częściowo zastępować wynagrodzenie, którego osoba bezrobotna nie może uzyskiwać z powodu braku pracy. Jest to świadczenie ubezpieczeniowe.

Prawo do zasiłku dla bezrobotnych uregulowane jest w trzeciej księdze kodeksu socjalnego (SGB III). Instytucją odpowiedzialną za to świadczenie jest Federalna Agencja Pracy (BA) lub właściwa miejscowo Agencja Pracy.

Osobami bezrobotnymi w myśl ustawy są pracownicy, którzy nie znajdują się w stosunku zatrudnienia, starają się zakończyć bezrobocie i są do dyspozycji dla działań pośrednictwa pracy podejmowanych przez Agencję Pracy. Wykonywanie pracy zarobkowej poniżej 15 godzin tygodniowo nie stoi na przeszkodzie statusowi bezrobotnego.

Osoby bezrobotne powinny osobiście zarejestrować się we właściwej Agencji Pracy. Rejestracja pisemna czy telefoniczna jest niewystarczająca.

Z reguły zasiłek dla bezrobotnych należy się osobom, które są w stanie udowodnić, że opłacały składki ubezpieczeniowe przez okres co najmniej 12 miesięcy w ciągu ostatnich 30 miesięcy.

Wysokość zasiłku dla bezrobotnych zasadniczo zależy od wynagrodzenia brutto będącego podstawą wymiaru ubezpieczenia, które osoba bezrobotna uzyskiwała średnio w ostatnim roku przed powstaniem prawa do zasiłku dla bezrobotnych i które rozliczone było przy zakończeniu stosunku zatrudnienia. Z tego wynagrodzenia brutto przy uwzględnieniu potrąceń od wynagrodzenia pojawiających się zazwyczaj u pracowników (potrącenie tytułem składek na ubezpieczenie społeczne i podatków) ustala się zryczałtowane wynagrodzenie netto. Wysokość zasiłku wynosi dla osób bezrobotnych z dzieckiem w myśl prawa podatkowego 67 %, dla pozostałych osób bezrobotnych 60 % zryczałtowanego wynagrodzenia netto.

Okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych zależy zasadniczo od okresu zatrudnienia podlegającego ubezpieczeniu w ciągu ostatnich pięciu lat przed rejestracją jako osoba bezrobotna oraz od wieku w momencie powstania prawa do zasiłku.

Pracownicy zachowujący się niezgodnie z warunkami ubezpieczenia bez ważnej przyczyny, muszą liczyć się z okresem zawieszenia od jednego do dwunastu tygodni. Podczas tego okresu zawiesza się prawo do zasiłku dla bezrobotnych, czyli nie wypłaca się świadczenia. Poza tym skraca się okres przysługiwania zasiłku o okres zawieszenia.

Uwaga! Pracownikom przygranicznym nie przysługuje niemiecki zasiłek dla bezrobotnych – Arbeitslosengeld I! Więcej informacji na ten temat w punkcie Pracownicy przygraniczni .

Osoba bezrobotna, która uzyskała prawo do niemieckiego zasiłku dla bezrobotnych, może nadal pobierać to świadczenie w celu poszukiwania pracy w państwie członkowskim UE przez okres od trzech do sześciu miesięcy (eksport prawa do świadczenia). Na pierwsze trzy miesiące przysługuje prawo do eksportu świadczenia. Po tym okresie wymagana jest decyzja uznaniowa. Osoba bezrobotna musi wnioskować o eksport świadczenia przed swoim wyjazdem. Jeżeli spełnia wymagane kryteria, to zasadniczo wystawiany zostaje dokument PD U2. Jeżeli osoba bezrobotna zarejestruje się jako poszukująca pracy w instytucji kraju poszukiwania pracy i spełnia warunki, to przyznaje jej się zasiłek dla bezrobotnych w określonej wysokości i danym okresie pobierania.

Podczas pobierania świadczenia do celów poszukiwania pracy za granicą osoba bezrobotna nadal objęta jest ubezpieczeniem zdrowotnym w swojej dotychczasowej kasie chorych (funduszu zdrowia). Na świadczenia rzeczowe (np. opieka medyczna, lekarstwa, leczenie szpitalne) osoba bezrobotna (i członkowie jego rodziny) potrzebuje Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego.

Więcej informacji na temat zasiłku dla bezrobotnych na stronie: Federalna Agencja Pracy – Zasiłek dla bezrobotnych