Pracownicy przygraniczni

Pracownik przygraniczny to osoba wykonująca pracę najemną lub na własny rachunek w państwie członkowskim UE/EOG, która zamieszkuje terytorium innego państwa członkowskiego, gdzie z reguły powraca każdego dnia lub co najmniej raz w tygodniu (rozp. (WE) nr 883/2004).

Pracowników przygranicznych obowiązuje zasadniczo prawo pracy kraju, w którym pracują. Mają umowę o pracę z pracodawcą w kraju wykonywania pracy, która odpowiadać musi regulacjom i zapisom ustawowym tego kraju oraz obowiązującym układom zbiorowym. W niektórych przypadkach można też uzgodnić obowiązywanie innego prawa pracy, niż prawo kraju zatrudnienia, jednak niektóre niemieckie przepisy prawa muszą być przestrzegane, np. płaca minimalna i przepisy BHP.

W świetle prawa pracy wszystkie osoby zatrudnione na terenie danego zakładu mają ten sam status. Obywatelstwo, narodowość czy miejsce zamieszkania nie odgrywają żadnej roli. Mimo to pracowników przygranicznych w ramach UE/EOG obowiązują częściowo specyficzne regulacje w zakresie koordynacji, które należy uwzględniać.

Ubezpieczenie zdrowotne i społeczne – zasadniczo obowiązuje ubezpieczenie kraju, w którym podejmowana jest praca. Ze świadczeń można korzystać częściowo także w miejscu zamieszkania. Pracownicy przygraniczni i ich współubezpieczeni członkowie rodziny, objęci ubezpieczeniem zdrowotnym w kraju wykonywania pracy, mogą w razie choroby korzystać ze świadczeń w kraju wykonywania pracy i w kraju zamieszkania. W tym celu za każdą ubezpieczoną i współubezpieczoną osobę należy wnioskować we właściwej kasie chorych o formularz S1 (wcześniej E106).

(Niniejsze zasady koordynacji obowiązują w ramach ustawowych, ale niekoniecznie prywatnych ubezpieczeń zdrowotnych!)

Świadczenia rodzinne – przysługują zasadniczo w państwie, w którym pracownicy przygraniczni są zatrudnieni. W zależności od sytuacji rodzinnej oraz pracy drugiego rodzica mogą one przysługiwać także w kraju miejsca zamieszkania.

Bezrobocie – Pracownikom przygranicznym przysługuje zasiłek dla bezrobotnych w państwie, w którym mieszkają.Należy udokumentować swoje okresy ubezpieczenia zza granicy na wypadek bezrobocia. Przy składaniu wniosku w swoim kraju zamieszkania potrzebny jest tzw. formularz U1. O formularz ten należy wnioskować we właściwej miejscowo Agencji Pracy w Saksonii.

Ubezpieczenie emerytalne – pracownicy przygraniczni otrzymają emeryturę z wszystkich państw UE, w których opłacali składki przez okres dłuższy niż rok. Otrzymuje się cząstkową emeryturę, obliczaną na podstawie składek i okresów ubezpieczenia.

Uwaga! Należy starannie zachować wszystkie dokumenty związane z pracą za granicą!

Więcej informacji na stronie: DGB Sachsen: Cross-Border Workers